Tylko misie zapadają w zimowy sen

Ontario, Kanada, zima 2013

Gorąca” zima w harcerskich szeregach

Zima to pora roku, która kojarzy nam się ze śniegiem, mrozem, zamiecią i zimnym wiatrem. Wielu z nas w tym czasie ogranicza aktywność na świeżym powietrzu i bardziej docenia domowe zacisze z kubkiem kawy, herbaty czy gorącego mleka…

2013.04 Kurs zast-Acton

Komputer, telewizor, książka czy gazeta w pobliżu ciepłego kominka to narzędzia pomagające dotrwać do wiosny. Najbardziej radykalne podejście do zimy mają niedźwiedzie pieszczotliwie zwane misiami zapadając w zimowy sen. Niestety misie i zmarzluchy nie wiedzą o tym, o czym doskonale wiedzą harcerki i harcerze, że zima oferuje również wiele wspaniałych atrakcji. To wymarzona pora na sanki, narty, łyżwy, zabawy na śniegu, na zajęcia sportowe w salach i halach, to czas kolędowania, „kominków” czy nawet potańcówek. To także czas zbiórek odbywających się regularnie bez względu na pogodę i porę roku. Program zbiórek jest bardzo ciekawy i urozmaicony, ale poza nimi jest jeszcze pełno innych zajęć. Harcerki i harcerze w okresie Bożego Narodzenia radośnie witani odwiedzali zaprzyjaźnione domy z kolęda na ustach. Wcześniej Święty Mikołaj nie zapomniał o prezentach przygotowanych przy pomocy rodziców z Kół Przyjaciół Harcerstwa. Były też grupowe wyjazdy do ośrodków narciarskich i spotkania opłatkowe, imprezy walentynkowe, Kurs Zastępowych, Dzień Myśli Braterskiej, Zjazd ZHP Okręg Kanada, Kominek Zuchowy w Oshawie. Niektóre jednostki w okresie postu prowadziły Drogę Krzyżową w swoich parafiach i wspólnie przeżywały Gorzkie Żale.

A przed nami: konkurs śpiewu, który odbędzie się 6-go kwietnia w Burlington pod hasłem „Z PIOSENKĄ WĘDRUJMY DO NIEBIOS BRAM”. Ten temat to odzew na ogłoszenie przez Papieża Benedykt XVI roku 2013 „Rokiem Wiary”. W tym roku harcerstwo obchodzi także 100-letnią rocznicę urodzin patrona harcerstwa, błogosławionego księdza Stefana Wincentego Frelichowskiego. Błogosławiony Stefan Wincenty Frelichowski, jako doskonały wzór harcerza i kapłana będzie obecny w naszych myślach, pieśniach i modlitwach. W tym dniu spodziewamy się ponad 250 harcerek i harcerzy. W okresie wielkanocnym będzie widać naszą młodzież sprzedającą palemki, stojącą na warcie przy Grobie Pana Jezusa i przy święceniu pokarmów. Będziemy brać udział w Mszach Św. i procesjach oraz maszerować ulicami różnych miast w Ontario by uczcić zamordowanych pod Katyniem czy świętować uchwalenie Konstytucji 3-go Maja. Pod koniec maja wybieramy się na biwak na Kaszuby, gdzie wojsko kanadyjskie będzie szkoliło harcerki w pionierce i terenoznawstwie. Rok harcerski tradycyjnie podsumujemy pod namiotami na naszych ukochanych Kaszubach. Jak co roku na Akcji Letniej spodziewamy się ponad 500 harcerek, harcerzy i zuchów.

Oto niektóre z wydarzeń mających miejsce w minionym czasie.

Kurs Zastępowych

Ruch harcerski istniejący w Polsce od 1910 roku, a w Kanadzie od lat 50-tych “wytworzył jeden z najciekawszych systemów wychowawczych, stworzył całościową koncepcję wychowania człowieka, która od wielu już pokoleń sprawdziła się, jako właściwy model budujący w sposób integralny ludzką osobę. Jego korzenie tkwią w angielskim skautingu, który w warunkach rozdartej między trzech zaborców Ojczyzny został wzbogacony o ideę walki o niepodległość. Powstanie skautingu jest nietypowym przykładem systemu wychowawczego łączącego dzieci, młodzież i dorosłych.” Referaty harcerskie co roku organizują odprawy funkcyjnych, kształcenia, kursy zastępowych, drużynowych oraz co kilka lat przeprowadzają na wyższym poziomie kursy przewodników, podharcmistrzów i harcmistrzów. Właśnie takie szkolenie połączyło nas na początku stycznia w ośrodku skautów kanadyjskich w Acton na kursie zastępowych “Drogowskazy”. W kursie wzięło udział 35 harcerek ze szczepów działających na terenie Toronto i okolicznych miast, prowadziło go w naprawdę atrakcyjny sposób sześć instruktorek. Celem kursu było przygotowanie funkcyjnych do prowadzenia zajęć systemem zastępowym, jakim go wymyślił i przedstawił ponad 100 lat temu Robert Baden Powell. Harcerki prowadząc zbiórki, biwaki czy obozy w zastępach, czyli małych grupkach mają świetną okazję dobrze poznać się, a nawet zaprzyjaźnić do końca życia. W zastępie każda harcerka ma możliwość zaprezentowania swojej wiedzy, doświadczenia i talentów, co mobilizuje do odpowiedzialnej postawy i w ten sposób młodzież pracuje nad sobą. Na łonie natury przez gry, zabawy, zajęcia, biegi czy harce młody człowiek uczy się współdziałania, a szlachetne współzawodnictwo podnosi atrakcyjność zajęć. Po takich i innych kursach wszyscy nawzajem zachęcają się do doskonalenia oraz przeżywania wielkiej życiowej przygody, jaką jest niewątpliwie harcerstwo.

2013.04 kanada siatka - Dzien Mysli Braterskiej kominek


Dzień Myśli Braterskiej i Zawody Siatkówk
i

Dzień Myśli Braterskiej obchodzony 22 lutego przez harcerzy i skautów na całym świecie ma przypominać o podstawowym założeniu ruchu skautowego, jakim jest braterstwo wszystkich skautów świata. W tym dniu skauci na całym świecie przesyłają sobie bratnie pozdrowienia.

Jest to dzień urodzin założycieli skautingu, sir Roberta Baden-Powella w 1857 roku i jego żony Olave Baden-Powell, która urodziła się tego samego dnia w 1889 roku. W Dniu Myśli Braterskiej harcerze organizują gry i spotykają się przy ogniskach lub kominkach zależnie od pory roku w danym kraju. Harcerki i harcerze ze Związku Harcerstwa Polskiego w Kanadzie spotkali się w sobotni ranek 23 lutego w jednej ze szkół średnich w Mississauga by wspólnie świętować ten szczególny dzień. Zebrało się tam ponad 400 osób ze wszystkich większych ośrodków polonijnych południowego Ontario, a więc: Brampton, Burlington, Etobicoke, Hamilton, Kitchener-Waterloo, London, Milton, Mississaugi, Oakville, Oshawy, Ottawy, Scarborough, St. Catharines, Toronto, Windsor oraz Montrealu w Quebec. O godzinie dziewiątej w trakcie apelu odśpiewano hymn harcerski i modlitwę harcerską, hufcowi przedstawili plan dnia, przypomnieli o zasadach obowiązujących harcerki i harcerzy, po czym na trzech boiskach pięknej sali sportowej królowała siatkówka.

Rywalizowało ze sobą 58 drużyn żeńskich i męskich podzielonych na odpowiednie grupy wiekowe. Poziom nie zawsze był olimpijski, ale doping jak najbardziej. Zawodniczki i zawodnicy w barwnych strojach sportowych swych szczepów jak w kalejdoskopie zamieniali się w zagorzałych kibiców zaprzyjaźnionych drużyn, by za chwilę znów stanąć do sportowj walki. Wszystko odbywało się spontanicznie, radośnie i bardzo, bardzo głośno, dobre zagrania okraszane były dowcipnymi okrzykami, zwycięstwa entuzjazmem, ale nie było widać łez u przegranych. Wszyscy zjawili się tutaj by świetnie bawić się, odnowić obozowe czy biwakowe przyjaźnie i nawiązać nowe. Po zawodach przebrana w mundury harcerska brać udała się na stołówkę gdzie czekał na nich solidny posiłek przygotowany przez rodziców z Kół Przyjaciół Harcerstwa. Następnie wszyscy w mundurach, w idealnym porządku udali się ponownie na salę gimnastyczną gdzie zwycięzcy otrzymali trofea przechodnie, którymi będą cieszyć się do następnego roku. Nastał wieczór i czas na kominek, na który przybyły władze harcerskie, starsze instruktorki i instruktorzy, działacze harcerscy i duża grupa rodziców. Program czyli po harcersku obrzęd na kominek przygotowała drużyna najmłodszych instruktorek Róża Wiatrów wspólnie z młodymi instruktorami z Chorągwi Harcerzy. Potem było wspólne śpiewanie przy kominku najpierw wesoło, frywolnie, potem tonująco , spokojniej, z odrobiną nostalgii,  wreszcie poważniej, patriotycznie.

Gdy zaśpiewano ”Po Całej Polsce” gawędę wygłosił Komendant Chorągwi Harcerzy, hm. Rafał Biłyk i zabrzmiała pieśn ”Juz Do Odwrotu Głos Trąbki Wzywa”. Na zakończenie, by harcerskiej tradycji stało się zadość utworzono krąg i odśpiewano pieśń – modlitwę ”Idzie Noc”. Zanim wszyscy w spokoju, wewnętrznie radośni udali się do domów jeszcze rozbrzmiało gromkie ”Czuwaj!”. To ”Czuwaj!” jak echo dźwięczało w uszach i myślach przywodząc słowa błogosławionego Jana Pawła II. ” Co to znaczy: „czuwam”? To znaczy, że staram się być człowiekiem sumienia. Że tego sumienia nie zagłuszam i nie zniekształcam. Nazywam po imieniu dobro i zło, a nie zamazuję. Wypracowuję w sobie dobro, a ze zła staram się poprawiać, przezwyciężając je w sobie. Czuwam – to znaczy dostrzegam drugiego. Nie zamykam się w sobie, w ciasnym podwórku własnych interesów czy też nawet własnych osądów. Czuwam – to znaczy: miłość bliźniego – to znaczy: podstawowa międzyludzka solidarność. Czuwam – to znaczy także: czuję się odpowiedzialny za to wielkie, wspólne dziedzictwo, któremu na imię Polska Czuwajmy przy wszystkim, co stanowi autentyczne dziedzictwo pokoleń, starając się wzbogacić to dziedzictwo. Naród zaś jest przede wszystkim bogaty ludźmi. Bogaty człowiekiem. Bogaty młodzieżą! Bogaty każdym, który czuwa w imię prawdy, ona, bowiem nadaje kształt miłości. „

XXXIX Zjazd Okręgu Z.H.P. w Kanadzie

W pierwszą sobotę marca ponad 100 instruktorek, instruktorów i  działaczy harcerskich z całej Kanady zebrało się w gościnnym Domu Związku Narodowego Polskiego w Toronto, aby wybrać nowe władze oraz omówić tematy dotyczące działalności Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju, Okręgu Kanada. Zjazd odbywał się w rzeczowej i spokojnej atmosferze, ale nie zabrakło elementów zdrowego humoru, którym tryskało szczególnie najmłodsze grono instruktorek i instruktorów. Przewodniczącą Zarządu Okręgu Kanada została hm. Halina Sandig. Komendantką Chorągwi Harcerek została hm. Barbara Wozniak, a Komendantem Chorągwi Harcerzy na jeszcze jedną kadencje pozostał hm. Rafał Biłyk. Podczas Zjazdu poszczególne organizacje: Harcerek, Harcerzy i Organizacja Przyjaciół Harcerstwa miały czas na swoje konferencje, podczas których odbyły się rozmowy dotyczące spraw bieżących jak i planowania przyszłości naszego związku. Zjazd upłynął w miłej atmosferze i zakończył się kolacją i kominkiem.

2012.03 zjazd-zo kanada

 

Kominek Zuchowy

Rok 2013 jest “Rokiem Wiary w Boga”. Temat naszego kominka, który odbył się 3-go marca br. w hali im. Generała W. Sikorskiego w Oshawie, brzmiał „Z wiarą przez cztery pory roku”.  Nasze wszystkie zuchy oraz skrzaty z różnych miast Ontario spotkały się razem, na wspólne śpiewy i pląsy! Temat naszego kominka podkreślał właśnie wiarę skrzatów i zuchów w Boga. Wiemy, że każdy zuchy i skrzat kocha Pana Boga każego dnia, przez cały rok i w czasie naszego corocznego kominka, za pomocą pokazów, zuchy i skrzaty pokazały wszystkim rodzicom i gościom, jak głęboka jest ich wiara.

Do naszych pląsów dołaczyli się także rodzice, którzy równiesz bawili się świetnie. Nasza gromada najmłodszych jednostek w harcerstwie pokazała się licznie, pełna uśmiechu i gotowa na wielką zabawę wykrzykując kominkowe hasło:

 „Nie tylko w niedzielę! – Jestem twoim przyjacielem!

Nie tylko od święta! – Ale codziennnie o tobie pamiętam!”

Duża grupa rodziców z uśmiechem na ustach, niejednokrotnie wzruszona podziwiała popisy swoich milusińskich. Organizatorzy nie zapomnieli również o posiłku, po którym syte i pełne wrażeń dzieci rozjechały się do domów. Dla wielu z nich to początek szczerych przyjaźni, wspaniałych przygód, a jeszcze dla innych harcerskiego stylu życia zgodnie z przysłowiem: „Kto raz skautem – całe życie skautem”.

Zapraszamy do odwiedzania nas na stronie www.zhpkanada.org

Oryginalny artykul pojawil sie tu: http://www.goniec.net/goniec/inne-dzialy/zycie-polonijne/gor%C4%85ca-zima-w-harcerskich-szeregach.html

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Kanada. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s